Tak to widzę

Tak, przyznaję, jestem winna posiadania słomianego zapału. Strasznie mi przykro z tego powodu, lecz nie potrafię z tym walczyć. Nadchodzą czasami takie momenty, że muszę wszystko rzucić. Potem trudno jest wrócić. Z drugiej strony lubię robić coś co można rzucić, bo oznacza to, że nie ma przymusu. Zaś jak nie ma przymusu, łatwiej jest wrócić. Trochę to skomplikowane, wiem.

Uwielbiam robić potrety.

.

.

.

.

.

.

 .

.

.

 .

Gdy w zimowe dni mam trochę czasu, urządzam sobie prowizoryczne studio, a do pozowania zapraszam na przykład jabłuszka :)

.

.

.

.

.

Zabawa kształtem i kolorem. Tym razem widok z innego okna ;)

Bardzo późna, smutna jesień. Z dedykacją dla radzido :)

Z klejnotem w dłoniach.